به یاد فتح خرمشهر

به دور از غرضهای سیاسی و حزبی می خواهم سالروز فتح خرمشهر را تبریک بگویم

باور کنید ایران هیچ گاه اینقدر جوانان بااستعداد و تحصیل کرده ،کتاب و روزنامه ، راه و جاده، ثروتهای طبیعی و ...... نداشته است.هیچ گاه در تاریخ ۶۰۰۰ ساله این مملکت کهن این تعداد استعداد یک جا در ایران جمع نشده بود برای مثال در زمینه نظامی قبل از جنگ تحمیلی برای حدود ۲۰۰ سال بود که بعد از فتوحات نادر و اندکی جنگ خارجی آقامحمدخان دیگر پیروزی در کار نامه خود نداشته پس از شکستهای مفتضحانه از روسها که منجر به از دست رفتن تقریبا نیمی از ایران شد دیگر چه پیروزی داشته ایم!!! شهریور بیست آن لشکر عظیمی که دستگاه تبلیغاتی رضاشاه این چنین برایش تبلیغ می کرد چه شد؟ بلافاصله از هم پاشید و سربازان سربازخانه ها را غارت کردند.

آیا نباید خدا را شاکر باشیم که جوانانی داریم که با دست خالی خونین شهر را خرمشهر کردند؟ ۸ سال جنگ بدون از دست رفتن تکه ای خاک مایه غرور نیست؟
باور کنید جدا از سیاست و نظام و اینها می گویم به عنوان یک ایرانی که کشورش را دوست دارد می نویسم.قدر این همه موهبت الهی که در دستان ماست را بدانیم

به قول فیلم دلشدگان وقتی سفیر ایران در پاریس به خسروخان رهاوی می گوید که برای نظام مارش بسازید.ناصرخان دیلمان جواب می دهد:"برای اون همه دلاوری یه ای دل ای دل کفایت می کنه طبل و شیپور رو بی جهت به زحمت نیاندازید".

ولی الان با غرور می گوییم که آن همه دلاوری ارتش ایران نیازمند صدها مارش و موزیک افتخار است.

من به کشورم افتخار می کنم شما چطور؟