100 سال با مشروطه

شرحی نو بر انقلاب مشروطه

یک غزل زیبا از بهار

در مورد بهار اشعارش و نقش او در مشروطه انشاالله به تفضیل سخن خواهیم گفت این بار صرفا یک غزل زیبایش را می خوانیم.

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید

                                         قفسم برده به باغی ودلم شاد کنید

فصل گل می گذرد هم نفسان بهر خدا

                                         بنشینید به باغـــــــــی و مرا یاد کنید

یاد از این مرغ گرفتار کنید ای مرغان

                                         چو تماشای گل و لاله و شمشاد کنید

هر که دارد ز شما،مرغ اسیری به قفس

                                         برده در باغ و به یاد منـــــش آزاد کنید

آشیان من بیچاره اگر سوخت چه باک

                                        فکر ویران شدن خانه صیــــــــــــاد کنید

بیستون بر سر راه است مباد از شـیـریـن

                                        خبری گفته و غمگین دل فرهــــــاد کنید

شـمع اگر کشـته شـد از باد ندارید عجب

                                        یاد پروانه هستی شده بر بــــــــــاد کنید                                       

جور و بیداد کند عمر جوانان کوتاه

                                        ای بزرگان وطن بهر خـــــــــــدا داد کنـید

گر شد از جور شما خانه موری ویران

                                         خانه خویش محال است که آبـــــاد کنید

کنج ویرانه زندان شد اگر سهم بهار

                                          شکر آزادی و آن گنج خـــــــــداداد کنید

+ نوشته شده در  شنبه ششم خرداد 1385ساعت 20:57  توسط مورخ الدوله  |